A Mirrored Paradise (Thai Roleplay :D) [สุราลัยกระจกเงา] (Closed / Stalkers Plz Prepare Google Translate)

รายุมองเข้าไปที่ร่างในกระจกแล้วเห็นว่าร่างนั้นคือตัวเขาเองแล้วปล่อยมือ​ หลังจากที่เขาเสร็จธุระส่วนตัวแล้วแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกจากโรงแรมกับกล้องสองตัว​ กล้องตัวโปรดของเขาและกาฬเวลา​

เขาได้เดินทางมาที่ประเทศรัสเซีย​เนื่องจากเป็นประเทศที่เขาอยากมาตั้งแต่ที่เขาเห็นภาพสวยๆที่เพื่อนได้ถ่ายจากประเทศ​นี้​

ในวันนี้​ เขาได้วางแผนไว้ว่าจะไปถ่ายภาพวิวธรรมชาติของรัสเซีย​ และด้วยที่เขาได้เช่าโรงแรมที่อยู่ระหว่างเมืองและป่า​ เอดีจึงไม่มีปัญหา​กับการเดินทางมากนัก

เอดีเดินตามเส้นทางที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะจนพบร้านกาแฟร้านหนึ่ง​ เขามองนาฬิกา​ข้อมือของเขาแล้วตัดสินใจที่จะแวะเข้าร้านไปหาอาหารเช้า

กาญจ์ นั่งรวบรวมสติของตนเอง แล้วพิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้น…

’นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่’
’สีทองงั้นเหรอ…สรุปฝันนั้นเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ…’

ในระหว่างที่เขากำลังตั้งคำถามกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง..เสียงที่เขารู้สึกคุ้นเคย..ดังขึ้นมาในหัวของเขา…

’นี้ท่านคิดว่าฉันเป็นแค่ฝันอย่างนั้นเหรอเจ้าค่ะ’

’เหวอ!?’
’เสียงใครน่ะ!?’

’นายท่านไม่ต้องตกใจไป ตั้งแต่ตอนที่ท่านได้ทำพันธสัญญากับฉัน ฉันก็ได้เป็นภาพสะท้อนของนายท่านนับแต่นั้น หรือก็หมายความว่าตอนนี้ตัวของฉันอยู่ในจิตใต้สำนึกของท่าน’

’นี้เธอเป็นใครกันแน่?’

’ตัวฉันนั้นเป็นภาพสะท้อน มีนามว่า ‘สุวรรณกาญจนา’ ดวงจิตแห่งทองคำ’

“ฝันงั้นหรอ..”

เธอรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ ล้างหน้าและมองในกระจกและเช็คให้แน่ใจว่ายังเห็นเงาของตัวเองอยู่ เธอโล่งใจที่ยังเห็นเงาของตัวเองอยู่และไม่ได้เป็นเงาของผู้หญิงที่อยู่ในฝัน เธอเดินออกจากกระจกแล้วไปอาบน้ำและแต่งตัว เธอใส่เสื้อเอวลอยแขนยาวกับกระโปรงสั้นสีขาวตัวโปรดของเธอ

เหมยเดินออกจากบ้านพร้อมกับกระเป๋าเป้ใบหนึ่งแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อไปซื้อข้าวและขนมกลับมากินที่บ้าน เมื่อถึงที่ห้างแล้ว เธอหยิบของต่างๆตามที่ต้องการแล้วไปจ่ายเงิน ก่อนที่เธอจะกลับบ้าน เธอเดินผ่านร้านโดนัท กลิ่นหอมของโดนัททำให้เธอหยุดแล้วหันไปมอง เธอเดินเข้าไปแล้วไปซื้อโดนัท และกลับบ้านมาพร้อมของกินและโดนัท 5 ชิ้น…

เอดีดันประตูกระจกเข้าไปในร้านแล้วก็มีเสียงกระดิ่งเล็กๆดัง​ก่อนที่จะรู้สึกถึงความอุ่นกระทบหน้าของเขา​

เขาเดินไปที่โต๊ะ​เดี่ยวตรงมุมของร้านแล้วถอดถุงมือพร้อมกับวางกล้องและเป้ที่เขาถือมาไว้บนเก้าอี้​ เขามองไปที่เจ้าของร้านแล้วยิ้ม​

"privet"

เอดีหยิบเมนูแล้วสั่งกับเจ้าของร้าน​ เขาชี้ไปที่ชารัสเซียมาร์มาเลด ไส้กรอก​ และขนมปังด​ำ​ แล้วค่อยหยิบกระเป๋าตังค์มาจ่ายค่าอาหาร